روش Fiber Channel Switched Fabric :
یکی از بهترین و بزرگترین سری استورج های شرکت اچ پی
این روش بیشتر شبیه یک سوئیچ شبکه عمل می کند به این صورت که همه دستگاه ها به یک سوئیچ متصل شده اند، سوئیچ کردن این امکان را به دیگر دستگاه های کلاستر می دهد که بتوانند به طور مستقیم با دیگر دستگاه ها ارتباط برقرار کنند، در این روش هیچ رسانه شیر کردن برای شبکه وجود ندارد و تمام پهنای باند برای ارتباطات داخل شبکه می باشد.
یک شبکه FC-SW که دسترسی کاملی را به سرورها برای دستیابی به منبع اصلی اطلاعات می دهد نوعی از SAN می باشد.
ایجاد یک SAN برای سرویس دهی به سرورهای خود در کلاستر، بیشترین انعطاف پذیری و افزایش مقیاس را در پی خواهد داشت.
می توانید با استفاده از نصب کردن سرورها و متصل کردن آنها به کلاستر، نود های بیشتری را اضافه کنید یا ظرفیت مخزن اطلاعاتی خود را با نصب درایوهای بیشتر افزایش دهید، همچنین با استفاده از SAN می توانید حتی در شهرهای مختلف یک شبکه پراکنده داشته باشید.
SAN به معماری ویژه ای گفته می شود که در آن مخازن اطلاعاتی به گونه ای به سرورها متصل می شوند که سیستم عامل این دستگاه ها به صورت Local Attached می بیند.
SCSI :
نوعی باس می باشد که برای ارتباط دستگاه های ذخیره و دیگر دستگاههای جانبی به کامپیوتر شخصی به کار می رود.
پیاده سازی SCSI به نوعی در شکل بندی آداپتور هاست ها به کار می رود و تعدادی از دستگاههای ورودی و خروجی که شما به کارت ارتباط می دهید، همگی از یک کابل SCSI مناسب استفاده می کند.
در پیکربندی یک باس SCSI ، شما از چندین آداپتور شبکه استفاده می کنید که برای هر سرور در کلاستر، یکی مورد نیاز است و آداپتورها و منابع اطلاعاتی را به یک باس متصل می کنید.
استفاده ازFiber Channel کانال فیبر
کانال فیبر تکنولوژی با سرعت بالا می باشد که معمولا برای ارتباط بین کامپیوترهاو دستگاه های ذخیره سازی مورد استفاده قرار می گیرد بر خلاف SCSI که از تکنولوژی موازی استفاده می کرد، در این تکنولوژی اطلاعات به صورت سری رد و بدل می شوند لذا این امر امکان انتقال داده به مصافت های دورتر را فراهم می سازد.
کانال فیبر می تواند اطلاعات را با سرعت 100 مگابایت در ثانیه در حال Full Duplex انتقال دهد، این بدین معنی است که اطلاعات می توانند با سرعت بالایی به صورت همزمان و در هر دو جهت رفت و برگشت جا به جا شوند.
معمول ترین روش برای پیاده سازی یک کانال فیبر این است که آن را به صورت یک هاست آداپتور در کلاستر سرور نصب کرد و سپس از آنها برای کامپیوترها با دستگاه های ذخیره استفاده کنند.
در قسمت بعدی راجع به Fiber Channel Arbitrated Loop و Fiber Channel Switched Fabric توضیح خواهیم داد.
Fiber Channel
v Fiber channel در سال 1988 به عنوان یک فناوری شبکه پر سرعت معرفی شد که مبلغان آن امید داشتند که در شبکه های زیر ساخت (Backbone) که به مقادیر زیادی پهنای باند نیاز داشتند خلف Fast Ethernet and FDDI گردد Fiber Channel که در سال 1994 به صورت یک سری استانداردهای ANSI تصویب شد هرگز به عنوان یک پروتکل شبکه محلی پذیرفته نشد. هر چند Gigabit Ethernet که بسط یافته استاندارد اترنت است و از انتخابهای لایه فیزیکی Fiber Channel استفاده می کند با اقبال عمومی مواجه شد در عوض Fiber Channel پروتکل منتخب برای فناوری های بهتر ذخیره شبکه شده است. و بخصوص در SAN به کار می رود. Fiber Channel اساسا یک شبکه مجزا است که می توانند انواع مختلف ادوات ذخیره و سرویس دهنده ها به یک شبکه وصل کند. Fiber Channel از اجزای سخت افزاری استاندارد شبکه همچون کابل هاب سوئیچ و درگاه استفاده می کند تا رسانه شبکه را شکل دهد. Fiber Channel با پروتکلهای استاندارد شبکه همچون پروتکل اترنت IP از این جهت متفاوت است که بیشتر هوشمندی آن به صورت سخت افزاری پیاده سازی می شود. نه به صورت نرم افزاری که روی یک کامپیوتر میزبان در حال اجراست.
Fiber Channel پروتکل شبکه ای است که برای آن طراحی شده است که دستیابی سریع کامپیوترها به ادوات جانبی همچون آرایه های RAID و سایر سیستمهای ذخیره انبوه را در ساختاری که به شبکه ذخیره ای SAN ممکن سازد.
پشته پروتکل Fiber Channel از پنج لایه تشکیل می شود که عملیات متناظر با لایه های فیزیکی و پیوند داده مدل مرجع OSI را انجام دهند. این لایه ها عبارتنداز:
FC-0
FC-1
FC-2
FC-3
FC-4
FC-0: در این لایه اجزای فیزیکی که شبکه Fiber Channel را می سازند از جمله کابلها, اتصال دهنده ها, ارسال کننده ها و دریافت کننده ها و و خصوصیات آنها را تعریف می کند.
FC-1: این لایه طرح کد گذاریی که برای ارسال داده به روی شبکه به کار می رود, و همچنین زمانبندی سیگنال ها و میکانیزم تشخیص خطا را تعریف می کند. Fiber Channel یک طرح کد گذاری تحت عنوان 8B/10B را مورد استفاده قرار می دهد.
FC-2: این لایه ساختار فریمی که داده برای ارسال در آن کپسوله می شود. و همچنین ترتیب انتقال داده را تعریف می کند.
FC-3: این لایه سرویس های اضافی همچون ارسال داده به روی چند خط سیگنال به منظور افزایش پهنای باند و همچنین استفاده از چند درگاه با فقط یک آدرس مستعار را تعریف می کند.
FC-4: این لایه شبکه Fiber Channel را به پروتکلهای لایه های بالاتر که روی آن در حال اجرا هستند مپ می کند. هر چند امکان مپ کردن Fiber Channel به پروتکلهای شبکه استاندارد همچون IP وجود دارد, اما Fiber Channel Protocol (FCP) پروتکلی است که برای تطبیق دان فرمانهای استاندارد اسکازی موازی به ارتباطات SCSI-3 سری که توسط ادوات ذخیره شبکه Fiber Channel به کار می روند مورد استفاده قرار می گیرد.
Why have private VLANS
![VMware_Parner_logo](http://www.globalknowledge.co.uk/content/files/images/342523/VMware_Partner_logo.jpg)
VMware Knowledge Base article 1010691 defines a Private VLAN as “an extension to the VLAN standard which adds a further segmentation of the logical broadcast domain, to create ‘Private’ groups”. VMware Knowledge Base article 1010703 details how to configure PVLANs on a distributed switch. The intention of this document is to explain how Private VLANs (PVLANs) may prove useful.
Fiber Channel هم فیبر نوری را پشتیبانی می کند و هم کابل مسی را, ولی طول قطعات فیبر نوری می تواند بیشتر باشد. Fiber Channel می تواند در 113Mbps, 266Mbps, 532Mbps, or 1/0652Gbps عمل کند. انتظار می رود که در استانداردهای بعدی Fiber Channel پهنای باند به 2Gbps و سرانجام به 4Gbps افزایش یابد.ولی هم اکنون پهنای باندی برابر 16 g psرا مشاهده میکنید./
کابلهای که Fiber Channel ساپورت می کند را نام ببرید؟
1– کابل فیبر نوری Single Mode
2-کابل فیبر نوری Multi Mode
3- زوج به هم تابیده حفاظ دار (STP)
با به کار بردن هر یک از این انواع کابل می توان یک شبکه Fiber Channel با یکی از توپلوژی های زیر را ساخت:
Point to Point
Ring
Fabric
توپلوژی فابریک از گره هایی تشکیل می شودکه با اتصالات point to point به سوئیچ هایی وصل می شوند. مثل یک شبکه اترنت در اینجا هم استفاده از سوئیچ هر وسیله را قادر می سازدکه از کل پهنای باند فناوری شبکه در ارسالهای خویش استفاده نماید. Fiber Channel از سوئیچ های Nonblocking استفاده می کند. که چند وسیله را قادر می سازد تا بار را از طریق سوئیچ به صورت همزمان ارسال نمایند. مزیت یک شبکه Fiber Channel سوئیچ دار آن است که با حفظ کارایی عالی قابلیت توسعه تقریبا نامحدودی دارد.
در یک شبکه Fiber Channel ارتباطات به سه ساختار سلسله مراتبی تقسیم می شود. بالاترین سطح ساختار Exchange (مبادله) نامیده می شود. که عبارت است از یک ارتباط برنامه گرایی دو جهته بین دو Node از نظر عملکرد ذخیره, مبادله فرایند خواندن از یا نوشتن در یک فایل می باشد. یک وسیله می تواند چند مبادله همزمان داشته باشد و در صورت لزوم ارتباطات در هر جهت برقرار شوند. هر مبادله از ارسالهای تک جهته بین درگاهها تشکیل می شود. که Sequence (دنباله) نامیده می شود. در زمینه عمل خواندن یا نوشتن تک بلوک هایی هستند که به روی شبکه ارسال می شوند هر دنباله باید کامل شود تا اینکه بعدی بتواند آغاز گردد. دنباله ها از فریم تشکیل می شوند و فریم کوچکترین واحد داده پروتکل است که به روی یک شبکه همچون Fiber Channel ارسال می شود. هر فریم فیلدهایی شامل آدرس, تشخیص خطا, و همچنین داده ای که باید ارسال شود. در مفهوم ذخیره هر فریم معادل یک فرمان اسکازی است.
ü Fiber Channel سه کلاس سرویس را در اختیار می گذارد که نیازهای آنها به منابع و همچنین سطح کارایی شان با هم متفاوت است این کلاس های سرویس عبارتند از :
v کلاس 1: یک سرویس دهنده اطمینان اتصال گرا و سوئیچ مداری است که در آن دو درگاه شبکه مسیری را در میان سوئیچ های شبکه رزرو می کنند تا یک اتصال را تا وقتی که به آن نیاز دارند بر قرار نگهدارند. نتیجه چنین کاری عملا معادل یک اتصال Point-to-Point می باشدکه می تواند به هر مدتی و حتی برای همیشه باز بماند. از آنجا که بین دو گره یک مدار مجازی وجود دارد فریم ها همیشه به یک ترتیب خاص ارسال و دریافت می شود و در نتیجه به عملیات اضافی مرتب کردن بسته ها آن طور که در شبکه IP لازم است, نیازی نخواهد بود. اگر اتصال در تمام مدت مورد استفاده قرار نگیرد سرویس کلاس 1 پهناهی باند را به هدر می دهد ولی برای کاربردهایی که به اتصالی با بیشترین حد قابلیت اطمینان و کارایی نیاز دارند این هزینه ای است که به جا مصرف می شود.
v کلاس 2 : یک سرویس بدون اتصال است که با استفاده از اطلاع رسانی تحویل و عدم تحویل پیغام همان قابلیت اطمینان کلاس 1 را فراهم می کند.از آنجا که کلاس 2 یک سرویس سوئیچ مداری نیست ممکن است فریمها به ترتیب اشتباه به درگاه مقصد برسند. اما این درگاه گره گیرنده است که فریمها را مرتب می کند نه پردازندها داخل سرویس دهنده ها. با واگذاری مسئولیت تحویل به ترتیب فریمها به درگاه به جای سوئیچ آن طور که در سرویس کلاس 1 است سوئیچ ها بهتر می توانند حداکثر میزان پهنای باند را در اختیار همه گره ها شبکه قرار دهند. بنابراین سرویس کلاس 2 می توانند کارایی و قابلیت اطمینانی تقریبا برای کلاس 1 داشته باشد. به علاوه بازده کلی بیشتر. به همین دلیل در بیشتر پیاده سازیهای شبکه ذخیره از کلاس 2 استفاده می کنند.
v کلاس 3 : یک سرویس بدون اتصال غیر قابل اطمینان است که مثل کلاس 2 اطلاع رسانی تحویل و عدم تحویل ندارد. حذف سربار پردازشی که برای این اطلاع رسانیها لازم است تاخیر درگاه را کاهش داده و در نتیجه بازده شبکه را به شدت افزایش داده.
ü در یک شبکه ذخیره پروتکل FCP سرویس تصدیق و مرتب کردن فریم را به انجام می رساند و پیاده سازی آنها در سخت افزار شبکه را غیر ضروری می سازد.
بزرگترین اشتباه در انتخاب یک استورج؟
ملاک اصلی در بسیاری از شرکت ها وسازمان ها برای انتخاب یک استورج ظرفیت یک استورج است و نکته ی اساسی به نام PERFORMANEدیده نمیشود.
البته شما باید ترکیبی از دیسک های مختلف و تعداد انها را باید بر روی شاسی دستگاه SAN ببرند.
و وقتی من به این نتیجه رسیدم که من چه تعداد دیسک وبا چه تنوعی وبا چه ظرفیت هایی نیاز است و اینکه چه کانکشن هایی نیاز دارید ایا کانکشن فایبر چنل نیازمندی من را رفع میکند و ایا من نیازمند ای اسکازی نیز هستم؟
اینها همه را برای بالابردن بهره وری باید در نظر گرفته باشید.
خودت را بهتر کن
این است همه ی کاری که
برای بهتر کردن ِ جهان می توانی انجام دهی …
کانفیگ ISCSI
اصول پیاده سازی سری های مختلف استورج ها با ورود مجازی سازی مفهوم گسترده ای پیدا میکنه و اگه تا دیروز میگفتیم که san ها مستقل از مجازی سازی هستند اما امروز باید بگوییم که استورج با مجازی سازی معنی پیدا میکنند.
البته در ایران همه چیز متفاوت می باشد و اصولا شما انتخاب های مختلفی ندارید زیرا مسئله پشتیبانی و خدمات پس از فروش یکی از مهمترین مسائل می باشد که هم اکنون فقط سری های خاصی در ایران این فیچرها را دارا هستند.
کلیه استورج هایی که هم اکنون در بازار موجود هستند 90 در صد اصول طراحیشون بر اساس مجازی سازی می باشد و نمی توان تفکیکی بین سری های مختلف برای پیاده سازی بهتر مجازی سازی قائل شد.
و انچه تعیین کننده اصلی در انتخاب یک استورج مناسب می باشد زیر ساخت های سازمان شما /بودجه شما/طراحی شما و برنامه ریزی ده سال اینده مجموعه ی کاری شماست…